Wanneer werd druk zijn de norm?

Laatst dacht ik aan de metafoor van de kikker in een pan met water.
Het verhaal ken je misschien wel. Een kikker zit in een pan met water en het water wordt langzaam warmer. Zo langzaam dat de kikker de verandering niet opmerkt. Of het verhaal waar is, weet ik niet. Maar als metafoor vind ik hem treffend.
Want zo zie ik werkdruk ook.
Vrijwel niemand krijgt van de ene op de andere dag een burn-out. Het begint vaak veel eerder.

Het begint met een drukke periode

Een extra project. Een collega die uitvalt. Een deadline die nét iets meer vraagt dan normaal.
Je past je aan. Dat is wat we doen. We zijn betrokken, voelen verantwoordelijkheid en weten dat drukke periodes erbij horen.
En omdat het lukt, ga je door.
Alleen blijft het vaak niet bij die ene drukke periode. Er komt weer iets nieuws. En daarna nog iets. Langzaam wordt wat eerst tijdelijk was, de nieuwe standaard.

Wennen aan de druk

Voor je het weet voelt een overvolle agenda heel normaal. Je beantwoordt ‘s avonds nog wat e-mails, luncht achter je laptop en denkt tijdens een vrije dag toch nog even aan je werk.
Niet omdat je daar bewust voor kiest, maar omdat je er langzaam aan gewend bent geraakt.
Juist dat maakt werkdruk zo verraderlijk. Het bouwt zich meestal niet in één keer op. Het sluipt erin.

Je lichaam merkt het vaak eerder dan jij

Ondertussen laat je lichaam vaak al merken dat de belasting toeneemt. Misschien slaap je minder goed, heb je minder energie of merk je dat je sneller geïrriteerd bent. Dingen die je vroeger gemakkelijk afgingen, kosten ineens meer moeite en het plezier in je werk neemt langzaam af.
Toch gaan veel mensen door. Niet omdat ze de signalen bewust negeren, maar omdat die veranderingen zo geleidelijk ontstaan dat ze normaal zijn gaan voelen.

Even stilstaan

Daarom stel ik professionals vaak een eenvoudige vraag: merk je eigenlijk nog hoe het écht met je gaat?
Niet hoe het gaat met je agenda of je to-do-lijst, maar met jou.
Want werkdruk ontstaat zelden van de ene op de andere dag. Ze sluipt erin. Juist daarom is het belangrijk om af en toe bewust stil te staan. Hoe gaat het écht? En past de manier waarop je nu werkt nog bij de manier waarop je wilt leven?
Misschien is dat wel de belangrijkste les van de metafoor. Niet dat het water langzaam warmer wordt, maar dat je ongemerkt kunt wennen aan omstandigheden die eigenlijk niet goed voor je zijn.

Met bewuste groet,

Linda

Meer ont-stress inspiratie op doen? Volg mij op mijn sociale media kanalen en meldt je aan voor mijn nieuwsbrief.