Je sluit je laptop, maar je hoofd houdt geen pauze.
Gedachten blijven doorlopen: wat je morgen moet doen, wat er beter had gekund, wat je niet wilt vergeten. Je lichaam wil rust, maar je brein blijft actief.
Veel professionals herkennen dit, zeker wanneer je perfectionistisch bent of veel verantwoordelijkheid draagt. Het voelt alsof je pas mag ontspannen wanneer alles af is maar dat moment komt bijna nooit.

Hoe je brein in de actiestand blijft hangen

Dit continu “aan” staan komt niet doordat je te weinig doet.
Het ontstaat juist omdat je betrokken bent en het goed wilt doen. Je brein registreert open eindjes en blijft daardoor actief. Voor je het weet denk je langer door dan nodig, blijf je je werk opnieuw nalopen of voel je dat de spanning zich langzaam opbouwt.
Doordat je te weinig echt pauze neemt, krijgt je hoofd geen ruimte om te herstellen. Het resultaat is een onrustig, vol hoofd dat maar niet wil loslaten, zelfs wanneer jij er klaar voor bent.

Waarom rust nemen zo lastig blijft

Veel professionals lopen vast omdat ze het gevoel hebben dat ze altijd alert moeten blijven. Je wilt niets missen, geen fouten maken en voldoen aan hoge verwachtingen van jezelf of van anderen. Daardoor neem je sneller een taak mee naar de avond, of ga je in gedachten een gesprek nog eens langs.
Dat is geen gebrek aan discipline, maar een brein dat gewend is om door te gaan.

Zo doorbreek je het patroon

Rust begint bij kleine, haalbare stappen:
• een korte pauze plannen
• je gedachten opschrijven
• bewust ademhalen
• stoppen, ook als iets niet af voelt
Deze mini-acties geven je brein een signaal van veiligheid, waardoor je sneller ontspant.

De 5-minuten oefening voor een rustiger hoofd

Deze oefening is eenvoudig en helpt je brein om te schakelen, ook op drukke dagen.

Zo werkt het:
Kies één taak of gedachte die nu het meeste ruimte inneemt. Zet een timer op vijf minuten en werk in die tijd heel bewust alleen dáaraan. Wanneer de timer afgaat, stop je ook als het niet klaar is. Daarna neem je vijf minuten rust. Adem rustig, kijk uit het raam, of sta even op en beweeg. Het gaat om het pauzemoment, niet om het resultaat.

Deze oefening traint je brein dat stoppen veilig is.
Je geeft jezelf toestemming om los te laten, waardoor je hoofd later op de dag veel rustiger aanvoelt.

Van ‘altijd aan’ naar meer rust in je dag

Een vol hoofd betekent niet dat je harder moet werken, maar dat je behoefte hebt aan herstel. Hoe eerder je kleine rustmomenten toelaat, hoe meer energie, helderheid en ontspanning je terugkrijgt zowel in je werk als thuis.

Met bewuste groet,

Linda

Gevoel van vastzitten

Misschien herken je dit: na een lange werkdag klap je de laptop dicht, maar je hoofd draait door. Je piekert of je echt alles goed hebt gedaan. Dat ene mailtje dat nóg beter kon, blijft maar in je hoofd rondzingen. Je voelt je moe, maar toch kun je niet loslaten. Perfectionisme lijkt een kracht, maar het houdt je gevangen in altijd meer moeten. Je geeft al alles, maar het voelt nooit genoeg.

Hoe perfectionisme je laat vastlopen

Het gevoel van vastzitten ontstaat vaak niet door te weinig inzet. Integendeel: je werkt hard, maar je beloning is zelden voldoening.

Je stelt de lat steeds hoger. Je checkt je werk drie keer. Je blijft hangen in routines die veilig voelen, maar je eigenlijk beperken. Dit is precies hoe perfectionisme werkt: streng zijn voor jezelf, terwijl mildheid je juist verder brengt.

Waarom het nooit genoeg voelt

Perfectionistische professionals lopen vaak vast omdat ze:

• continu twijfelen of iets beter kan,
• bang zijn fouten te maken,
• doorgaan zonder écht rust te nemen.

De bekende stem in je hoofd zegt: “Niet zeuren, doorgaan. Het kan beter.” Herkenbaar? Dan is het niet gek dat je voelt dat je vastzit.

Misschien herken je het ook in kleine dagelijkse dingen: je leest je rapporten nog een keer na, net om er zeker van te zijn dat niemand iets opmerkt. Of je blijft ’s avonds piekeren over die vergadering van morgen. Dat is perfectionisme in actie.

Zo doorbreek je het patroon van perfectionisme

De eerste stap is erkenning: toegeven dat je vastzit. Niet als falen, maar als beginpunt van verandering.

Daarna helpt het om kleine, haalbare stappen te zetten:

• Eén taak vandaag bewust minder perfect uitvoeren.
• Je werk afronden binnen een redelijke tijd, ook al voelt het onaf.
• Je zorgen delen met een collega of mentor.

Juist deze kleine acties geven je weer lucht en energie. Het gevoel van controle komt langzaam terug en je merkt dat mildheid je verder brengt dan strenge zelfkritiek.

Van vastzitten naar vrijheid

Zie je gevoel van vastzitten niet als blokkade, maar als kans. Een kans om te ontdekken waar je écht behoefte aan hebt. Vaak is dat niet nóg harder werken, maar meer rust, mildheid en richting. Hoe sneller je dat inziet, hoe meer energie je overhoudt voor je team, je gezin én jezelf.

Praktische tip: zet vandaag je eerste stap

Ik heb iets voor je gemaakt dat je niet wilt missen: een praktische mini-tool waarmee je haarscherp ziet wat perfectionisme jou kost, wat het je (ogenschijnlijk) oplevert, én welke eerste kleine stap richting mildheid je deze week kunt zetten.
👉 Download hier de gratis mini-tool en zet vandaag nog de eerste stap naar meer rust, focus en energie. Zo voorkom je dat je ’s avonds ligt te piekeren over werk en houd je ruimte over voor de dingen die er écht toe doen.

Met bewuste groet,

Linda

De drang om alles perfect te doen

Ze was net begonnen in haar nieuwe functie. Enthousiast, vol ideeën, gedreven om te laten zien wat ze waard was. Maar na drie maanden zat ze uitgeput tegenover me.
“Ik wil gewoon dat ze zien dat ik dit aankan.”
Achter die ambitie zat niet alleen motivatie, maar ook angst. Angst om het níét goed te doen. Angst om niet te voldoen. Om door de mand te vallen.

De verborgen prijs van perfectionisme

Haar strategie? Perfectie.
Haar prijs? Energie.
Ze werkte harder, deed alles zelf, onderzocht alles tot in de puntjes. Geen ruimte voor fouten, geen ruimte voor rust.
Wat begon als gedrevenheid, veranderde langzaam in uitputting. Elke dag voelde als een nieuwe test. De lat lag hoog – en dan nog een stukje hoger. Want wat als iemand zou merken dat ze eigenlijk (nog) niet alles wist? Wat als ze zou falen?

Cijfers die laten zien: je bent niet de enige

Perfectionisme op de werkvloer is heel herkenbaar, en het treft veel professionals:
– 32 % ervaart vaak of altijd werkdruk (CBS/TNO, 2024)
– 19 % heeft burn-outklachten, een stijging ten opzichte van eerdere jaren (TNO, Arbobalans 2025)
– 57 % vindt hun werk mentaal veeleisend, vooral tussen 35–54 jaar (SD Worx, 2025)

Van buiten lijkt alles goed te gaan. Perfectionisten zijn loyaal, toegewijd en lijken de boel op orde te hebben. Maar van binnen woedt een constante strijd tussen willen voldoen en bang zijn om tekort te schieten.

Herkenbaar? Je bent niet de enige

Misschien herken jij jezelf ook: altijd nét dat beetje extra doen, fouten voelen als persoonlijk falen, complimenten nauwelijks voelen, kritiek dagenlang blijven hangen.
Dat is perfectionisme. En het is vermoeiend.

Drie inzichten die lucht geven

1. Perfectionisme is geen karakterfout
Het is een beschermingsmechanisme. Een manier om grip en waardering te krijgen. Maar het put je uit.
2. Je hoeft het niet alleen te doen
Hulp vragen voelt soms als falen, maar juist samen praten met een coach, mentor of collega kan ruimte creëren en de druk verlichten.
3. Fouten maken is leren
Iedereen die ergens goed in is, heeft ooit fouten gemaakt. Perfectie is niet het doel; vooruitgang wel.

Stop voordat je leegloopt. Zoek steun, laat los wat niet helpt en onthoud: goed is al goed genoeg.

Met gezonde groet,

Linda

Laatst liet ik vijf broeken inkorten.
Twee spijkerbroeken, twee linnen, één van viscose. Allemaal net te lang, je kent het wel, zo’n zoom die net over de grond sleept.

Goed geregeld dacht ik…

Tot die ene viscose broek na de wasbeurt terugkwam als een soort hoogwater-editie. En ik dacht: Misschien stel ik me aan? Misschien valt het wel mee?
Maar elke keer als ik mijn kast opentrok, voelde ik irritatie.
Ik trok ‘m aan, maar bleef balen. En dat bleef weken zo.

Twijfelen. Wegdrukken. Doorgaan.

Ergens dacht ik: Laat maar. Het is maar een broek.
Maar er kwam op een dag een helder stemmetje:
“Maak een keuze. Laat het zo, of ga terug.”

Keuzestress is óók perfectionisme

Perfectionisme is niet alleen dingen ‘perfect’ willen doen.
Het is ook:
• Twijfelen aan je gevoel
• Denken dat je ‘te moeilijk’ bent
• Geen keuze durven maken uit angst iets fout te doen
En ondertussen raak je energie kwijt, elke keer dat je er weer aan denkt.

Ik koos. Voor mezelf.

Na weken wikken en wegen ging ik terug naar de naaister.
Geen drama. Geen uitleg. Alleen: “Deze broeken zijn toch te lang. Kan hij iets anders?”
Sindsdien draag ik ze allemaal met plezier.

En ja, ironisch misschien.
Ik help mensen met perfectionisme, en toch zat ik zelf wekenlang vast op een broek.
Maar voor mij ís dat juist het werk.
Niet perfect worden.
Wél sneller herkennen wat je doet.
En dan mild kiezen.
Voor jezelf.

Met groeiende groet,

Linda

Je houdt het hoofd koel tot het te vol raakt

Je bent gedreven, verantwoordelijk en zorgvuldig. Anderen zien je als betrouwbaar en sterk. Maar achter dat professionele uiterlijk gaat een constante stroom van gedachten en gevoelens schuil. Je overdenkt alles – en spreekt weinig uit. Emoties parkeer je liever, want er is werk te doen. Doorgaan voelt veiliger dan vertragen.

Atijd ‘aan’, nooit echt opgelukt

Je hoofd maakt overuren. Je voelt de druk, maar laat het niet merken. De lat ligt hoog, ook (of juist) voor jezelf. Ondertussen blijven emoties zich opstapelen, onuitgesproken. Praten? Dat voelt vaag. Te kwetsbaar. Of simpelweg niet efficiënt. Dus hou je alles binnen. Tot het begint te schuren – mentaal én fysiek.

Je lichaam fluistert wat je hoofd overschreeuwt

Vermoeidheid, gespannen schouders, oppervlakkige ademhaling. Je weet: dit is niet houdbaar. Maar toegeven voelt als falen. Grenzen stellen is lastig, zeker als je alles goed wilt doen – en voor iedereen klaar wilt staan.

Je hoeft het niet alleen op te lossen

Je bent gewend om alles zelf te dragen. Maar wat als je leert om niet alleen effectief te zijn, maar ook veerkrachtig? Om ruimte te maken voor jezelf, zonder schuldgevoel?

Concrete stappen die wél werken

• Schrijf je gedachten op – voor overzicht en rust.
• Zoek een gesprekspartner die écht luistert – zonder oordeel.
• Leer technieken om je zenuwstelsel te kalmeren – zodat je weer helder kunt denken.
• Beweeg regelmatig – niet als prestatie, maar als ontlading.
Je hoeft jezelf niet opnieuw uit te vinden. Wel mag je leren hoe je jouw kracht inzet zónder jezelf uit te putten.

Met bewuste groet,

Linda

Vroeger lag ik nachtenlang te woelen, mijn hoofd een achtbaan zonder noodstop. Gedachten over dingen die ik anders had moeten doen, zorgen over wat nog komen ging – ik was als een kapotte radio die alleen maar ruis uitzond. En geloof me, de uit-knop? Onvindbaar.

Het keerpunt

Op een dag besefte ik: dit werkt niet. Piekerkampioen van Nederland worden stond niet op mijn bucketlist. Dus besloot ik het anders aan te pakken. Ik ging op zoek naar manieren om de chaos in mijn hoofd te temmen en kwam erachter dat ik eigenlijk best wat invloed had op mijn eigen rust.

Bewuste keuzes

De eerste stap? Bewust worden van mijn eigen gedachten. Want eerlijk: vaak zijn het niet de problemen zelf die ons gek maken, maar de manier waarop we erover nadenken. Ik leerde om mijn focus te verleggen. In plaats van me te verliezen in rampscenario’s, bracht ik mijn aandacht naar mijn ademhaling. Ik volgde elke inademing, elke uitademing, en merkte hoe mijn gedachten verstilden. Even geen gekmakende analyses of doemdenken – alleen adem, in en uit. En weet je? Dat bracht me rust.

Waardevolle les

Wat ik heb geleerd? Innerlijke rust is niet het ontbreken van problemen, maar het vertrouwen dat je ermee kunt dealen. Het gaat niet om het perfect managen van je gedachten, maar om het niet alles laten overnemen. Sinds ik dat doorheb, slaap ik beter, lach ik meer.

En jij? Wat is jouw ultieme rust-moment?

Met rustige groet,

Linda